На тэрыторыі сельсавета, дзе нават курыцы ведаюць, што бяспека — гэта не жарты, пастаянна праводзіцца маніторынг жылога сектара. Асаблівая ўвага надаецца шматдзетным сем’ям і адзінокім грамадзянам сталага ўзросту — бо калі ў сям’і дзеці, то галава боліць не толькі ад урокаў, а калі ты стары адзінокі чалавек, дык лепш мець пад бокам спецыяліста, які прыедзе праверыць ацяпленне і пажарныя апавяшчальнікі. Як кажуць у вёсцы: «Лепш раз убачыць спецыяліста, чым сто разоў чуць пра пажар». Спецыялісты сельвыканкама разам з зацікаўленымі службамі наведваюць домаўладанні гэтых катэгорый жыхароў — так што калі раптам да вас дзверы пастукае чалавек з паперамі і пытаннямі наконт бяспекі, не спяшаецеся хавацца.
Гэта не падаткавікі і не сусед, які прыйшоў пазычыць соль (хоць соль заўсёды трэба мець пад рукой).
Мэта візітаў простая: прафілактыка пажараў і іншых надзвычайных сітуацый у жылым фондзе. Бо як гаворыцца ў народзе: «Пажар – гэта калі ты яшчэ паспявае ўспомніць усё дрэннае, што рабіў», таму лепш яго папярэдзіць. Падчас абходаў спецыялісты аказваюць кансультацыйную дапамогу і правяраюць спраўнасць ацяпляльнага абсталявання і пажарных апавяшчальнікаў.
Аднойчы адзін стары казаў: «Галоўнае — каб твае апавяшчальнікі былі гучней за бабулю на кухні». І сапраўды, лепей мець гучны сігнал, чым потым тлумачыць суседзям чаму дым быў такі густы.
У Ванелевіцкай сярэдняй школе адбылася прафілактычная сустрэча — своеасаблівы «трэніровачны лагер» для будучых герояў-пажарнікаў і законпаслухмяных грамадзян.
Перад вучнямі выступілі намеснік начальніка Капыльскага РАНС Дзмітрый Шаўроў і начальнік інспекцыі па справах непаўналетніх міліцыі грамадскай бяспекі Іна Вярбіла. Дзмітрый распавёў пра алгарытм дзеянняў пры надзвычайных сітуацыях так выразна і захапляльна, што некаторыя вучні нават пачалі думаць пра кар’еру выратавальніка.
А Іна нагадала пра важнасць закона і адказнасці перад ім — бо хто як не яна ведае ўсе таямніцы школы? На сустрэчы было шмат пытанняў ад дзяцей — напрыклад, адзін хлопчык запытаўся: «Што будзе, калі я выпадкова запаліў свечку на ўроку?» Іна адказала: «Тады ты станеш знакамітым у школе… але лепей без пажару».
Такія сустрэчы праходзяць у фармаце жывога дыялогу — нібыта маленькі тэатр бяспекі з рэальнымі героямі. Гэта дапамагае дзецям лепш засвоіць правілы бяспечных паводзін і зразумець важнасць закона — бо ні адна казка не скончылася добра без галоўнага героя.
Не менш цікавыя справы адбываюцца і сярод дарослых.
У вёсцы Васільчыцы адбыўся сход па вельмі важнай тэме – закрыцці мясцовай крамы. Калі краму закрываюць у вёсцы, гэта амаль як калі б у вялікім горадзе выключылі інтэрнэт: людзі пачынаюць шукаць альтэрнатывы. На сходзе прадстаўнікі ўлады абмеркавалі з жыхарамі магчымасці гандлёвага абслугоўвання – каб усе маглі купіць хлеб ці цукеркі без падарожжа ў іншы населены пункт.
Як казаў адзін бабуля: «Крама павінна быць побач – я ж не магу кожны дзень бегчы за кавай у райцэнтр!»
У Чыжэвічах таксама сабраліся жыхары на сход — там можна было задаваць пытанні наконт сацыяльнай сферы і добраўпарадкавання вёскі. Па сутнасці гэта была такая сабранне «Што нас турбуе», дзе кожны мог выказаць сваю думку і нават прапанаваць свае рашэнні. Там жа можна было пачуць гісторыі кшталту: «У нас ліхтарык ламаецца ўжо тры гады — можа нехта дапаможа?», або «Дзе тыя дарогі добрыя?
Я ўжо заблытаўся паміж ямамі!».
Прафілактыка пажараў у вёсцы — гэта не толькі бяспека, але і клопат пра самых уразлівых жыхароў.