Прывітанне, сябры! Вось вам навіна з нашых мясцовых прастораў, дзе справы ідуць так жа рытмічна, як танец бабулі на вяселлі — нязменна і з вялікім задавальненнем. Не спыняюцца планавыя работы па навядзенні парадку на зямлі — гэта значыць, што трава не паспеўшы вырасці, ужо апынулася пад касілкай.
Кажуць, што ў нас тут касілкі працуюць настолькі хутка, што нават коні пачынаюць задумвацца: «А ці ёсць у нас сэнс існаваць?» Дарэчы, старадаўні анекдот па тэме: прыходзіць мужык да суседа і кажа: «Ты чаму свой газон не косіш?» Той адказвае: «Дачка сказала — хай травінкі растуць, каб пчолкі мелі куды садзіцца». Мужык задумліва: «Ну тады я пасажыраў для трамвая буду запрашаць — каб людзі мелі куды прылятаць!»
У цэнтры ўвагі ў нашым прыгожым краі — буйныя паселішчы, паркі і скверы. Месцы для адпачынку сталі настолькі прывабнымі, што птушкі ўжо задумаліся адкрыць там свае кавярні.
Старэйшыны вёсак супрацоўнічаюць з сельвыканкамам так цесна, што можна сказаць — нібыта яны разам рыхтуюць новы сезон серыяла «Хатнія прыгоды». І ведаеце што? Гэта ўсё не проста так!
Заказаў ад старэйшын столькі, што нават кававарка ў сельсавеце працуе без перапынку.
А цяпер крыху пра самую смачную частку навін — закуп малака ў вёсках Душава і Крывое Сяло. Уявіце сабе: тэхніка ААТ «Прагрэс 2010» збірае амаль 100 літраў малака ў дзень!
Гэта як калі б карова сказала чалавеку: “Ну ладна, сёння ты заслужыў свежае малако!” Падумалася нават: можа варта адкрыць кавярню “Малако ад душэўных кароў”? Там бы кліенты атрымлівалі малако з такой любоўю і цеплынёй! А вось анекдот у тэму: прыходзіць гаспадар да ветэрынара і кажа: “Доктар, мая карова стала вельмі сацыяльнай!” Ветэрынар пытаецца: “Як гэта?” Гаспадар адказвае: “Яна кожнае раніцу фатаграфуецца для Instagram!”
Не забываемся і пра дрэвы! На могілках у вёсках Какорычы і Кудзінавічы спілавалі каля трыццаці аварыйных дрэў.
Кажуць, дрэвы былі настолькі старыя і мудрыя, што маглі б расказаць гісторыю ўсіх суседзяў за апошнія сто гадоў. Але бяспека важнейшая — лепш дрэвы паспяць вечным сном пад наглядам дарожнікаў ДРБУ № 124. Дарогі да месца грамадзянскіх пахаванняў цяпер такі гладкія і падсыпаныя, што можна смела сказаць: нават памерлыя будуць задаволены сваім апошнім маршрутам!
І нарэшце цэнтр аграгарадка Пацейкі стаў сапраўдным феерверкам фарбаў!
Маленькія архітэктурныя формы атрымалі новае жыццё дзякуючы кветкам, якія высадзілі ля адміністрацыйных будынкаў сельвыканкама і мясцовага сельгаспрадпрыемства. Калі б гэтыя кветкі маглі гаварыць, яны б напэўна распавялі нешта накшталт: “Мы тут не проста красуемся — мы падтрымліваем настрой усіх жыхароў!” Ну а мясцовыя жыхары цяпер могуць ганарыцца тым, што іх аграгарадок выглядае так свежа і ярка, як толькі што перачытаная гумарыстычная кніга.
Вось такія справы адбываюцца ў нашым краі — усё стабільна рухаецца наперад з усмешкай на твары. І памятайце галоўнае жыццёвае правіла ад бабулі Лізаветы з Душава: «Калі хочаш быць шчаслівым – косі траву рэгулярна і купляй малако толькі ў сваіх суседзяў!» Ну а мы будзем чакаць новых вясёлых навін з палёў і двароў!
Выдатна, калі мясцовыя ініцыятывы і добры гумар ідуць поруч, робячы жыццё ў вёсцы ярчэйшым і цёплым. Закуп малака і клопат пра прыроду — гэта сапраўдны прыклад гармоніі чалавека і прыроды.