Вёскі Чарнагубава, Вялікія Прусы і Браткава – месца, дзе пустыя дамы знікаюць хутчэй за мою дыету на панядзелак. Тры пустуючыя хаты знеслі, і гэта не нейкі там рэаліці-шоу «Дамы руйнуюцца», а сур’ёзная праца мясцовых улад. У Вялікай Раёўцы агульны настрой быў такі: «Дрэвы – вы нам не сябры!», таму аварыйныя дрэвы спілавалі, каб ніхто не атрымаў непрыемных сюрпрызаў у выглядзе галінак на галаву. На чарзе – Браткава і Вялікія Прусы, так што дрэваводам варта рыхтавацца да новых прыгод.
Але вось сапраўдная радасць для вяскоўцаў па вуліцы Цэнтральнай у Агародніках – новы якасны асфальт!
Не проста асфальт, а такі, што нават скептык з горада зазірне і скажа: «Ну вось гэта ўжо нармальна!» Мясцовы жыхар Мікола казаў: «Цяпер можна ездзіць не толькі на ровары, але і на роліках!» А суседка Ганна дадала: «Галоўнае – каб гэты асфальт праслужыў да наступнага снегу». Смех смехам, а дарога сапраўды стала як люстэрка – нават качкі па ёй шпацыруюць.
Прадстаўнікі сельвыканкама не адпачываюць і праводзяць падворныя абходы.
Калі раней вёска ведала іх толькі па святлах ліхтарыкаў на вячэрніх прагулянках, то цяпер яны сталі сапраўднымі экспертамі ў пытаннях пажарнай бяспекі і парадку каля дамоў. І тут узгадваецца анекдот: прыходзіць інспектар пажарнай бяспекі ў хату да бабулі і пытае: «Бабуля, а дзе ваш вогнетушыцель?» А бабуля адказвае: «Не ведаю, сынок, але калі будзе пажар – я буду крычаць так моцна, што ўсе прыбегуць!» Так што з парадкам усё сур’ёзна!
А яшчэ ў раёне паспяхова знішчаюць баршчэўнік Сасноўскага.
Гэта такая расліна-гігант, якая можа ператварыць чалавека ў героя фільма жахаў – скура пачырванее і балюча пячэ. Начальнік раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў Віталій Несцярук адзначыў: «Работаем сістэматычна».
Гэта значыць штосьці накшталт таго, як я спрабую рэгулярна хадзіць у спортзал – пакуль без асаблівых поспехаў. Але баршчэўнік здаецца здаецца перад нашай настойлівасцю!
На пасяджэнні савета ГПАП сабраліся людзі з розных жыццёвых сцежак: тыя, хто вярнуўся з ЛПП (лечение от пагубных пристрастий), месцаў пазбаўлення волі і праблемныя сем’і. Пасля прафілактычнай гутаркі супрацоўнікі Капыльскага ТЦСАН прапанавалі матэрыяльную і псіхалагічную дапамогу.
Тут можна параўнаць сітуацыю з вядомым анекдотам пра тое, як мужык прыйшоў да псіхолага і кажа: «Доктар, мне ўсё дрэнна». Доктар адказвае: «Ну што ж, пачнем з таго, што вы сёння прыйшлі». Так што галоўнае – зрабіць першы крок!
І нарэшце цёплае мерапрыемства ў Жыліхаўскай школе пад назвай «Сувязь пакаленняў».
Ветэраны педагагічнай працы разам з вучнямі высадзілі Алею педагагічнай славы – маленькі хвойны лес у гонар настаўнікаў. Гэта як бы сімвал таго, што нават калі сучасныя школьнікі больш часу праводзяць са смартфонамі ў руках чым за кнігамі (хаця апошнім часам кнігі таксама становяцца электроннымі), удзячнасць педагогам жыве ва ўсіх пакаленнях. Як кажуць у народзе: «Настаўнік ніколі не сыходзіць на пенсію ў сэрцах вучняў».
І хоць некаторыя хвойныя яшчэ малыя і не вельмі высокія (як мой рост пасля трэніровак), але галоўнае – традыцыя закладзена.